Geplaatst in Borstkanker, Kanker, Schildklierkanker

En dóór met mijn leven…

FB_IMG_1490864253045

Eerder deze week was ik weer bij mijn oncoloog. Een geweldig mensen-mens, die zowel altijd recht voor z’n raap is, als op een zachte manier met me omgaat. Sowieso al twee eigenschappen, waarvan het knap is, dat een arts ze kan combineren… “Mijn” dr. Koppert kan dat. En ik neem steeds weer mijn petje voor haar af. Wat een kanjer van een arts en vrouw! 🙂

Alhoewel ik toch echt niemand aanraad om kanker te krijgen, kan ik dr. Koppert in het Daniel den Hoed in Rotterdam van harte aanbevelen. Een andere arts zou mij in eerste instantie opereren. En eerlijk gezegd was ik een beetje van slag toen ik mijn eerste gesprek met haar had. Want waar was die andere arts? Zij zei simpelweg: “Ja klopt, dat was de bedoeling, maar je zult het met mij moeten doen.” En eerlijk is eerlijk, het lot was mij, ondanks mijn ziekte, gunstig gezind. Wat een heerlijk mens is dit! Duidelijk, recht door zee en heel rustig. En is het je niet duidelijk, dan laat ze haar tekenkunsten op je los… Toen Sem wel eens met mijn “echte” arts wilde praten (de huisarts was blijkbaar niet meer toereikend), was hij met zijn net 8 jaar van harte welkom op de poli. Ze tekende dat het een lieve lust was en nam alle tijd voor al zijn vragen.

Nog steeds, ook deze keer weer, vraagt ze naar haar grote vriend Sem. En sowieso vind ik het knap, dat je vanaf dag één, als arts, de naam van mijn kind onthoudt. Misschien ligt het aan het feit, dat ze zelf moeder is en heel goed kan begrijpen hoe mijn moederhart werkt. Of misschien heeft de vraag van Sem: “Hoe zouden uw kinderen het vinden als u kanker had?” wel een diepe indruk achter gelaten…. Hoe het ook zij, ze is al 3 jaar lang mijn houvast in kankerland… Gelukkig was ze niet alleen gespecialiseerd in schildklierkanker, maar ook in borstkanker. En gelukkig kon ik dus bij haar blijven tijdens mijn vervolg avontuur…. Ik neem veel van haar aan en soms ben ik super eigenwijs geweest. Zo wilde ik absoluut niet alle behandelingen en protocollen zomaar volgen. Ook dat was geen probleem. Ze maakte afspraken met o.a. radiologen voor me en allerlei deskundigen, die mij precies van de hoed en de rand konden vertellen. En zelfs al ging ik dwars tegen het medisch team in, toen ze mij aan de preventieve bestraling wilden hebben, probeerde ze met enige dwang hun standpunt duidelijk te maken. Maar respecteerde ze tegelijkertijd ook mijn onwil om bepaalde dingen te doen. En bood, als dat mogelijk was, alternatieven.

Dat gezegd hebbende, was ik dus deze week weer op de poli bij haar met één van mijn lieve vriendinnetjes. En na het e.e.a. besproken te hebben (o.a. het herstarten van mijn hormoonkuur, waar ik met frisse tegenzin weer aan ga beginnen), gaat ze over op andere vragen. Vragen, die van groot belang zijn om weer verder te gaan. Ik val in een soort van gat nu. Want wat ga ik met de rest van mijn leven doen? Er is zoveel weggevallen, wat weer opgebouwd moet gaan worden. Dus heb ik inmiddels een afspraak met mijn fysio gemaakt om mijn conditie, onder begeleiding, weer eens een beetje op peil te krijgen. Daar ga ik volgende vrijdag beginnen. Op de terugweg hebben mijn vriendin en ik besloten eens een kijkje voor mij te gaan nemen op dating sites. Wow! Spannend…. Ga ik met haar naar “De Toppers” eind mei. Ga ik binnenkort weer eens shoppen voor leuke kleding en onderkleding. En last but not least ga ik uitpuzzelen wat ik voor werk wil gaan doen. En hoe ik dat ga opzetten… Dat worden flinke avonturen en jullie mogen mee op ontdekkingstocht 😉

Voorlopig nog even een echo van mijn hals, om te kijken wat het bultje is wat er zit (waarschijnlijk weinig aan de hand, maar even het zeker voor het onzekere). Daar ben ik 26 april voor aan de beurt. Daarvoor nog even naar de plastisch chirurg op 20 april voor controle. En dan op naar de laatste etappe van het circus: mijn tatoeages… Ik kan niet wachten 😀 Bij mijn oncologisch arts, dr. Koppert, hoef ik pas volgend jaar weer terug te komen. Joepie!!! Al ga ik haar als persoon wel missen…. Ik wens iedereen, die door deze hel heen moet, een arts als zij! Ik ga mijn leventje weer, zo goed en zo kwaad als het kan, oppakken. En het begin is er: volgende week sporten bij de fysio… Ik hou jullie op de hoogte! 😉

6 gedachten over “En dóór met mijn leven…

  1. Wat fijn dat je zo’n lieve en kundige arts hebt, dat maakt de hel die kanker heet toch een stuk draaglijker he!! ❤ Ik ben blij voor je dat je weer een blik op de toekomst hebt en vooruit kunt!! Ik hoop dat er heel veel mooie dingen op je pad komen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s