Geplaatst in Sporten

De kop is eraf…. Fysio deel 1

nieuw-begin

Voordat het zover is, haal ik nog even een jogging broek, want ja, je moet er toch een tikkie sportief uit zien tenslotte…

Terwijl ik vanmorgen voor de spiegel drentel, staat dat beeld me niet echt aan… En die jogging broek maakt die tig kilo extra, gratis erbij gekregen in de afgelopen jaren, er geen fraaier spiegelbeeld van. Toch vind ik mezelf wel dapper, dat ik het nu echt ga doen. Trainen bij de fysio. Voordat ik vertrek, schiet ik nog even in paniek. Maar gelukkig weet mijn buurman, die daar ook traint, mij nog wat extra informatie te geven. Na wat lacherige appjes over en weer, ga ik op pad….

Allemaal onbekende mensen zitten in de wachtkamer. De één heel sportief in trainingspak, de ander in gewone kleding. Ik neem me ook direct voor om voortaan die joggingbroek niet meer aan te doen. Staat me toch al niet…. Dan stapt de buurman van mijn moeder binnen. Gelukkig… Toch nog een bekend gezicht! Het is koud. Buiten, maar ook binnen… Achteraf maar goed ook, want zweten ga ik!! Maar dat weet ik op dat moment nog niet…

Terwijl we met het groepje naar binnen lopen, vraag ik me af wat iedereen mankeert. Bij de één vrij duidelijk, bij de ander toch wat minder zichtbaar. Ik zie alle ontzagwekkende apparaten staan en vraag me echt af of ik dit leuk ga vinden…. Ik begin met het lichtste trainingsprogramma. Maar zelfs daarmee krijg ik het voor elkaar om het zweet in mijn bilnaad te krijgen. Ik zit met een kop als een boei op de fiets. Wauw! Kijk nou, al 2,5 kilometer gefietst! Verder doe ik van alles aan krachttraining en roei ik ook nog even 2,5 kilometer. Al moet ik eerlijk bekennen, dat ik bij de eerste apparaten meteen vraag of dat wel mag met mijn omgelegde spieren enzo. Van die zelfverzekerde houding van jaren geleden is op dat moment weinig over…

Ik word uiteindelijk toch met iedere beweging een klein beetje trotser op mezelf. Kijk, ik doe het! Ik doe het echt! Na een uur trainen, die op het laatst voelt als een marathon, vindt mijn fysio het genoeg. Ze heeft me halverwege al afgeremd, want ik let uiteraard weer even niet op. En zit meteen teveel arm oefeningen te doen…. Pffff, even minder praten met iedereen en focussen… Hoe moet dat ook alweer? Focussen….

Terwijl ik naar huis rij, voel ik me een beetje dizzy… Oeps… honger natuurlijk. Zoveel calorieën verbrand waarschijnlijk… Die moeten aangevuld worden met een lekker broodje Heksenkaas… En terwijl ik van mijn verlate lunch geniet, denk ik: zaadje geplant, nu moet het nog groeien… Op naar weer een goddelijk lijf…. Of uuuuh, zal ik eerst maar even beginnen met mijn conditie weer opbouwen??

Ik app mijn fysio om haar te bedanken. Zij appt terug, dat ik het helemaal zelf heb gedaan…. En ook, dat ze niet weet of ik haar morgenochtend nog dankbaar zal zijn… Inmiddels beginnen er wel al wat spieren te branden en te trekken…. Maar hé: die kop, die is eraf! 😊

12 gedachten over “De kop is eraf…. Fysio deel 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s