Geplaatst in Evenement, Vrienden

Het Toppers avontuur…

20170529_110958

Oh, oh, oh, wat heb ik verstek laten gaan met bloggen… Maar hé, ik heb het afgelopen weekend een echt avontuur beleefd, wat ik graag met jullie wil delen…. 

Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd door één van mijn lieve vriendinnen om mee te gaan naar “De Toppers in concert”. Ik moet er, om je als lezer een beeld te geven, even bij vertellen, dat de laatste keer, dat ik naar een concert ging, ik hoogzwanger was van mijn Sem. Dus toch al snel een jaartje of 10 geleden. En dat geeft toch wat spanningen 😉 Het begon eigenlijk allemaal al met lichtelijk paniek over de warmte. Voornamelijk van mijn kant, want mijn vriendin houdt over het algemeen haar hoofd redelijk koel. Voordeel daarvan is, dat ze mij aangeeft hoe het ook kan, als ik het allemaal niet meer zo overzie. Heerlijk zo’n vriendin, die gemakkelijk knopen hakt en overzicht geeft. En die niet alleen voor de praktische dingen altijd voor me klaar heeft gestaan de afgelopen jaren. Maar ook, nu het wat beter gaat, me probeert op de rails van het “echte” leven te krijgen. Maar ik dwaal af…

Oké, die onverwachte bloedhitte dus…. Leuke cowboyhoeden bij de Action gehaald. Ik een gele (bij gebrek aan andere kleuren), zij een zwarte. Bij de Zeeman even glittersteentjes gescoord. Dus waren we in ieder geval voor € 1,50 klaar wat de hoeden betreft…. Totdat…. ik hoorde, dat het thema “Glitter Country Rood” was. Oeps, sowieso verkeerde kleur hoed, wat mij betreft. Geen man overboord. We zijn een avondje heen en weer gaan appen voor leuke rode shirts. En ja hoor, bij Bon Prix voor weinig iets gevonden. Dus we waren er klaar voor. Dachten we…. Toen kwam de weersvoorspelling voorbij. Na goed overleg, besloten we zo luchtig mogelijk gekleed te gaan. Te warm zou het toch wel worden.

Rond 15:00 uur kwamen haar zus en zwager ons halen. Op naar Amsterdam! Hun outfits waren echt geweldig. En in Amsterdam aangekomen, hebben we onze ogen uitgekeken. De meest waanzinnig leuk en bizar geklede mensen kwamen langs. Jong en oud had zich flink uitgedost. En het wemelde van de Indianen en Cowboys op het Plein… Zelfs de Daltons waren aanwezig. En dan mogen we naar binnen. Voorbereid op het feit, dat we hoog zitten. Héél hoog! En dat het steil is. Héél steil. Het eerste gedeelte gaat met de roltrap, goed te doen uiteraard. Dan volgen trap na trap na trap na trap. Tussendoor rusten en hijgen we uit. Want poeh poeh, het is nogal een avontuur op zich, die trappen. Halverwege neem ik een foto van het vip terrein. Waar we overigens niet zijn geweest, want te warm en geen schaduw….

20170527_192723

Hop, hop, verder naar boven. Alwaar we arriveren met een hartslag van rond de 300 per minuut. Bloed voor onze ogen. Hijgend en wel. Voor mijn blog heb ik even geprobeerd op te zoeken hoeveel trappen we hebben gelopen. Helaas vermeldt de website van de Arena dat niet. Wel staat er beschreven, dat alle ringen bereikbaar zijn per roltrap. Behalve… je raadt het al: onze ingang M… En dan komt het moment, dat ik in een immens steile en diepe afgrond staar…. Ik roep tegen mijn vriendin: “Wat heb je me aangedaan?”, ga zitten op mijn stoel en klamp me vast aan haar stoel. Vastbesloten het hele concert te blijven zitten, haar stoel als een dolle vasthoudend. Vlak onder het dak zitten we. Echt doodeng. Na zo’n 3 kwartier durf ik langzaam mijn hand los te laten. Ook omdat er inmiddels andere mensen voor zitten en het minder eng lijkt. “Kijk”, maak ik nog een grapje: “Met losse handjes…” Wel met klamme handjes, maar dat vertel ik er niet bij. Met geen foto is vast te leggen hoe angstaanjagend het is….

20170527_195819

Dan komen de Toppers. De korte stilte uit respect voor wat er is gebeurd in Manchester, geeft me kippenvel. Een speld kan je horen vallen. Doodstil is het in de Arena en staan we met z’n allen hand in hand. Het concert barst daarna los en op alle schermen staan de teksten van de nummers. Handig als je de tekst even niet weet. Ook handig om erachter te komen, dat je bepaalde teksten altijd verkeerd hebt gezongen. Heerlijk uit volle borst meegezongen. Niemand die je hoort tenslotte, behalve misschien de buurman of buurvrouw, . Tot mijn stem er schor van wordt… Country roads take me hooooome…. Vrij zijn….. Kisses for me….. Guus, kom naar huus…. Rolling, rolling, rolling, rawhiiiiide…. Ze komen allemaal voorbij. En ik heb met volle teugen genoten! Van de sfeer, het meegalmen, de show. En zelfs uiteindelijk van het opstaan en op 1 vierkante meter mee “dansen”. Wat een overwinning! Wat ben ik toch dapper 😉 Dank je wel, lieve vriendin en zus en zwager voor een heerlijke avond!! Wat een energie geeft dit weer…

 

10 gedachten over “Het Toppers avontuur…

  1. Leuk dat je zo hebt genoten! Ik heb ooit een keer hoog gezeten in Ahoy en dat vond ik al niks brrr zo hoog! Respect! Maar
    Zo n avond is wel een feestje!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s