Geplaatst in Kind, Mijn kanjer

Ik herinner me de dag, dat…. ik opeens met z’n tweeën ben….

20170314_141649

Het begint met een stormachtige liefde. Een liefde, waarin we besluiten, dat we een gesprek aangaan met artsen over de risico’s van zwanger worden op je 40e jaar… En het mondt uit in het mooiste cadeau wat ik ooit heb mogen ontvangen in mijn leven…

Zelfs mijn huisarts staat te juichen als ik hem vertel van de positieve zwangerschapstest. Hij weet, als geen ander, hoe graag ik altijd kinderen heb gewild. Ik ben zelfs, zoals ik al eerder schreef, op ontdekkingstocht geweest om alleen een kindje te krijgen. Uiteindelijk besluit ik, dat het niet aan mij is om te beslissen voor een kind, dat het met één ouder op moet groeien. Hoe ironisch is het dus, dat mijn kind uiteindelijk toch met één ouder opgroeit….

Mijn huisarts besluit, met een knipoog naar mij, dat ik maar meteen voor een echo moet gaan. Met de kriebels in mijn buik zit ik, samen met mijn moeder, in de wachtkamer. En jeetje, heeft niemand me naar binnen zien gaan? Want ja, zoiets wil je niet meteen bekend maken in het dorp en omstreken. Eindelijk mogen we naar binnen en mag ik gaan liggen. Mijn buik wordt ingesmeerd met gel en het echo apparaat glijdt over mijn buik. En daar, in het beeld, zie ik een piepklein mensje in wording… De tranen stromen over mijn wangen. Want wat heb ik dit altijd als grote droom gehad. Als de verpleegkundige vraagt of ik het hartje wil zien kloppen, zeg ik uiteraard volmondig ja!! Dit kindje, zo klein, dat het hartje nog niet te horen is, is mijn kindje…. Terwijl mijn moeder mijn hand vasthoudt, kijken we samen vol verwondering naar dit beginnende leventje en het hartje wat driftig klopt. Ik zeg op dat moment tegen mijn moeder: “Het is een jongetje!”. En hoewel de echo dame me verbaasd aankijkt, ben ik ervan overtuigd.

In het begin vind ik het, naast alle vlinders in mijn buik van verliefdheid op dit wezentje, dat ik niet ken, maar waar ik al zoveel van hou, ook wel heel spannend allemaal. Ik ben plotseling met z’n tweeën… Verder ben ik flink misselijk en staan de crackers altijd klaar op mijn nachtkastje. Want daarmee kan ik dat gevoel een beetje bedwingen. Later gaat het steeds beter. En wat geweldig, als mijn buik opeens begint te groeien. De eerste beweginkjes. Het eerste, echte contact met dat kleine jongetje. De hik, die hij altijd heeft in mijn buik. Het samen genieten van even rust om ons heen. Zijn voetjes, die ik uiteindelijk vast kan houden. En waardoor ik hem, door ze zachtjes te wiegen, rustig en in slaap kan krijgen. Later blijkt dat ook prima te werken als hij eenmaal geboren is. Als de beslissing is gevallen, dat ik het alleen moet gaan doen, stel ik hem gerust, dat wij het echt wel samen gaan redden. Omdat ik nog heel lang doorga met mijn praktijk, masseert hij uiteindelijk mee tijdens de stoelmassages. Mijn buik is inmiddels zo groot, dat zijn voetjes de rug van degene op de stoel raken. En gelukkig vinden die paar mensen, die het overkomt, het wel heel bijzonder en speciaal.

Tijdens een latere echo in het Erasmus MC krijg ik een prachtige volmaakt klein mensje te zien. Mijn vader is erbij. En hoewel ik mijn vader maar weinig heb zien huilen, nu rollen er tranen over zijn wangen. Er wordt gekeken naar zijn niertjes, naar afwijkingen, naar zijn hartje en alles wat maar van belang is. En mijn vader en ik genieten van dit kleine wondertje, wat later zijn grootste vriend wordt… Hoewel het niet gaat, zoals het zou moeten wat betreft de vader van dit jongetje, ben ik achteraf zo blij, dat ik dit soort momenten met mijn vader heb kunnen delen. Nu hij er niet meer is, zijn dat de kleine dingen, die ik zo onnoemelijk koester. Dat zijn de momenten met de 2 mannen in mijn leven waar ik het meeste van hou: mijn vader en mijn zoon….

10 gedachten over “Ik herinner me de dag, dat…. ik opeens met z’n tweeën ben….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s