Geplaatst in Algemeen

Breakie break

do-not-enter-600755_1280

Vanmorgen gaan we even een bakkie doen bij mijn moeder… En verrassing! Donald Duck pockets ophalen voor Sem. Maar dat blijkt een flinke en humoristische onderneming te zijn…

Een gedeelte van het centrum in ons dorp is vanaf vandaag opgebroken. En omdat dat, zoals zal blijken in dit verhaal, toch voor flink veel verwarring zorgt, heeft de gemeente mannen met opvallende jasjes geplaatst bij de knooppunten.

In onze straat is het druk. Heel druk. Normaal is het over het algemeen bestemmingsverkeer wat er rijdt of een enkele verdwaalde toerist misschien, maar drukker dan dat wordt het niet. Vandaag is dat anders… Het is een komen en gaan van mensen, die worden omgeleid door de wegopbrekingen.  Terwijl ik in de tuin van het heerlijke weer geniet, kan ik precies horen of mensen hier vaker rijden. Want onze verkeersdrempels zijn redelijk hoog. De mensen, die dat niet in kunnen schatten of blijkbaar haast hebben, hoor ik er steeds met een klap overheen rijden. Jammer van je onderkant, denk ik dan maar. Blijkbaar staan die lui er niet bij stil, dat er hier heel veel kinderen wonen en spelen… En dat irriteert me toch wel mateloos met die roekeloze rijders.

Maar terug naar onze omleidingsroute van vanmorgen… Als we aan komen rijden, staat er een imposante man met een veiligheidsvestje bij de eerste opbreking. Walkie talkie stevig in zijn ene hand. Zijn andere hand omhoog als stopteken. Hij vraagt of ik wil parkeren, want dan mag ik de gewone rechterkant nemen. Zo niet, dan moet ik links langs de verboden kant. “Hallo..  Ik heb hier een mevrouw, die rechtdoor moet. Rechtdoor moet”, roept bij door het apparaat. Wat zijn collega zegt aan de andere kant ontgaat me, maar blijkbaar moet ik nog even wachten. En dan zegt hij met bijna fluisterende stem: “U mag links bij dat verbodsbord inrijden. Links bij het verbodsbord” Officieel mag dat natuurlijk niet, dus dat zal de reden zijn, dat hij fluistert misschien. Want tenslotte moet je over verboden dingen fluisteren. “Ziet u dat bord? Dat bord waar u normaal niet in mag rijden? Daar mag u nu heen. Daar mag u nu heen” Ik doe krampachtig mijn best om niet in lachen uit te barsten, want de beste man herhaalt iedere zin…. En echt, het is mij inmiddels wel duidelijk.

Dus rijden we uiteindelijk door. Stiekem…. Want het is eigenlijk niet toegestaan. Altijd leuk, dingen doen, die eigenlijk niet mogen 😉 Gelukkig woon ik hier al heel wat jaren, want bij de volgende opbreking is het mij niet echt duidelijk waar ik nou heen moet of wat de bedoeling is. Dus rij ik langs ons haventje, door kleine straatjes met oude huizen en beland via een achtersteegje bij een stuk waar pontificaal paaltjes midden op de weg staan. Vroeger stonden die er, bij mijn weten, toch echt nooit. Uiteraard ben ik niet voor één gat te vangen, dus manoeuvreer ik mijn, gelukkig smalle, autootje ertussen door. En met de oeh’s en aaah’s van zoonlief naast me, weet ik niet helemaal of hij mijn rij-kunst bewondert of dat hij mij stoer vindt, dat ik dingen doe, die eigenlijk niet mogen…. 😉😎

4 gedachten over “Breakie break

  1. hahaha zou iets voor mij zijn pffff maar ik denk dat Sem je rijstijl bewonderd heeft….nu nog wel! over een paar jaar is dat misschien anders 😉 xxx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s