Geplaatst in Thuis

Handjes in het sop

everyday-life-194218_1280Een paar dagen geleden gebeurde het zomaar uit het niets… Mijn vaatwasser heeft het definitief begeven…. En dan met name een dwarse deur. De rest doet het nog. Iemand heeft nog pogingen gedaan om hem nieuw leven in te blazen, maar helaas. Hij doet nog van alles, behalve zijn deur openen als de vaat klaar is. En dat heeft natuurlijk grote, ingrijpende gevolgen.

Weer met het handje afwassen. En eerlijk gezegd, zag ik daar wel een beetje tegenop… Want pffff, in de avond moe van de dag. Dan wil je gewoon even onderuit op de bank na het eten. Maar nee, dat gaat natuurlijk niet. Want er moeten handjes in het sop. En handjes aan de theedoek. De eerste avond overzie ik het allemaal even niet. Ik heb altijd een soort aanloopje nodig. Om over dat spreekwoordelijke drempeltje te komen. Eerlijk gezegd was die dag sowieso al een enerverend dagje met (te) veel afspraken. Dus… morgen weer een dag.

De volgende dag schijnt het zonnetje. En op de één of andere manier maakt me dat altijd al wat rustiger. Vrolijker ook. Al ben ik niet op een beste manier uit mijn bed gekomen. De dag ervoor eist zijn tol. En dan komen die blaren weer om de hoek kijken. Want ja, weer mijn billen gebrand, omdat ik denk, dat ik het allemaal wel weer aan kan. Maar goed, ik besluit om het die dag heel rustig aan te doen.  En prijs mezelf, dat ik zo verstandig ben…

Het klusje vaat wassen ligt ondertussen nog wel op me te wachten. Ik besluit mijn mouwen op te stropen en aan de slag te gaan. Warm water ✔ Sopje ✔ Afwasborstel ✔ Afdruiprek…. Oeps… Niet natuurlijk. Vaatdoekje als anti-slip ✔ En gaan met die banaan. En dan ontdek ik iets… Ik vind het eigenlijk wel leuk. Het werkt therapeutisch. Het warme water, slapend hondje op de achtergrond. Zonnetje in mijn rug en rust in mijn hoofd. Bezig met glazen, pannen en borden. Heerlijk ouderwets.

Die avond bereid ik tijdens het eten Sem geestelijk voor op wat nog komen gaat. De afwas. Grappig genoeg staan we gezellig samen te kletsen terwijl ik was en hij droogt. Alsof het een beetje vakantie is. Want als kind van deze tijd hoort de afwas met het handje doen bij de vakantie. Sem weet niet beter dan dat we een vaatwasser hebben thuis. En ik haal verhalen op over vroeger. Toen mijn broertje en ik altijd baalden als we weer moesten helpen met de afwas. Want die was zooo niet leuk! We hadden wel betere dingen te doen. Al heb ik dat laatste uiteraard niet tegen mijn kind verteld. Je moet ze ook niet wijzer maken dan ze al zijn…

Dus lachen we de afwas weg en praten over van alles en nog wat. Volgende keer wil hij afwassen en moet ik drogen, zegt hij. En ik… Ik weet niet of ik nog wel een vaatwasser wil… Of zou dat anders zijn als we dit weekend visite krijgen, waarvoor ik wat uitgebreider ga koken? 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s