Geplaatst in Mijn kanjer

Moederdag 2018

received_2026653180741017.png

Alweer 11 jaar geleden zat je nog veilig in mijn buik. Rond deze tijd hakte ik knopen door voor jouw en mijn  toekomst. En vloog ik naar Turkije met mijn dikke buik om daar met je opa en oma te genieten van een vakantie. Ondanks het feit, dat mijn leven net 180 graden gedraaid was, kon ik zo onnoemelijk genieten van jou. Slapend, hikkend of spelend in mijn buik.

Dat jaar, 2007, besefte ik voor het eerst, dat het echt ging gebeuren. Ik mocht moeder worden…. Jouw moeder…. En wat hield ik al ongelofelijk veel en onvoorwaardelijk van jou. Ook al had ik je nog nooit gezien. De enige blind date, die niet mis kon gaan. In Turkije vierden we een beetje Moederdag. En probeerde ik de dingen op een rijtje te krijgen. Met jouw echo-foto op mijn nachtkastje wist ik dat we het samen wel zouden gaan redden.

Augustus 2007: paniek in het ziekenhuis…. Op 15 september was je gepland te komen. Op de verjaardag van één van mijn liefste vriendinnetjes. Maar we ontmoetten elkaar een maandje eerder… Op 15 augustus. Daar was je dan. Dat kleine mannetje wat mij moeder maakte. En wat was dat een overweldigend gevoel. Want je was zo onnoemelijk mooi en lief. Zo bijzonder. Zo mijn lieve jongen… De mooiste baby, die ik ooit had gezien.

Terwijl ik dit schrijf, ben jij beneden een ontbijtje voor me aan het maken. De tijden, dat je niet kon wachten met je Moederdag cadeautje zijn blijkbaar over… Je Xbox is belangrijker, want dat uurtje heb je afspraken met je vrienden. En het maakt me een beetje verdrietig, dat ik nu al niet meer de belangrijkste in je leven lijk te zijn. (Al weet ik echt wel beter) Maar wat is het ook mega lief, dat je roept: “Even checken… Hoe lang moeten de eitjes?” Wat een grote man ben je plotseling geworden. Wanneer is dat opeens gebeurd?

20180513_102748

Inmiddels is mijn thee bezorgd…. Meteen storm je weer naar beneden, want anders gaat het fout met je eitje, roep je onderweg. Oh, en daar zijn ook de broodjes… Heerlijk, lieve schat. Even heb je tussendoor tijd om je Moederdag cadeautje te geven. Een prachtige tekening van onze katjes. En een superlief wit zelfgemaakt hartje 💕 Met een verhaal over wat er op school gebeurde met dat hartje. En dat was niet leuk…. Maar jij hebt je stinkende best gedaan.

20180513_102416.jpg

Met eitjes voor jou en mij en je eigen ontbijtje kom je naast me zitten in bed. Kind, wat ben je toch groot opeens. De jaren lijken weggevlogen… Een bijna puber (alhoewel ik twijfel aan dat bijna 😉), die weer in een volgende fase zit… En wat er ook gebeurt, lieve jongen, weet dat ik altijd zielsveel van je zal houden. Mijn lieve stuiter-, buitel-, boos- en vrolijk kind. Mijn creatief-, bedenk-, onderhandel- en overweeg kind. Mijn altijd zorgzame, sociale kind, die zo’n heel sterke eigen wil heeft. Door jou mag ik ook dit jaar weer Moederdag vieren voor mezelf. Dank je wel, lieffie, dat ik je mamma mag zijn….

2 gedachten over “Moederdag 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s