Geplaatst in Kanker, Schildklierkanker

Een goedje, dat Thyrogen heet…

20180528_085606.jpg

Het ligt sinds afgelopen maandag alweer klaar in mijn koelkast. Een duur middeltje… En morgen en overmorgen komt een speciale verpleegkundige die spuiten zetten.  De eigen koerier van ApotheekZorg komt het leveren. Zich totaal niet bewust van wat er in het pakje zit. De zoveelste confrontatie met kanker voor mij… 

Mijn eerste kennismaking met kanker was zo’n beetje 4 jaar geleden. Kanker…  Zo’n woord, dat als het uitgesproken wordt door een arts en over jezelf gaat, de bodem onder je voeten vandaan slaat. Opeens ben je sterfelijk… Iets waar ik tot mijn 47e nooit bij had stilgestaan. Ik kon dood gaan… Maar hé, daar had ik geen tijd voor. Als alleenstaande moeder van een kind van destijds 6 jaar, kon ik even niet doodgaan… Dus huilend en hyperventilerend keek ik mijn arts destijds aan en deed hem die mededeling. Dat was het begin van een reis in het land van het K…woord, juist Kanker! , die inmiddels al jaren duurt…

En met de ziekenhuisbezoeken, die inmiddels gelukkig een stuk minder worden, blijft de onzekerheid en soms angst over mijn bestaan. Maar… terug naar mijn Thyrogen. Om goed te kunnen controleren of er nog restweefsel van mijn schildklier aanwezig is in mijn lijf, moet mijn TSH spiegel worden verhoogd. Dat kan doordat ik met mijn medicijnen stop. Jaren geleden, toen mijn schildklier verwijderd was, mocht ik nog geen medicijnen slikken, totdat ik een RAJ had gehad. In de volksmond: radioactieve slok.

En dan blijkt, wat een waardevol orgaantje je schildklier eigenlijk is.  En wat die allemaal regelt… Je temperatuur, je hartslag, je concentratie vermogen, je vermogen om bij te komen van vermoeidheid. Om het een beetje te kunnen omschrijven voor mensen, die geen idee hebben, Hierbij een aantal voorbeelden:

  • Op het schoolplein stond ik met 25 graden buiten met mijn fleece trui aan op mijn zoontje te wachten. Klappertandend…. Iedereen stond in korte broek en t-shirt te puffen… Van de hitte… En ik had het zooo ongelofelijk koud.
  • Vermoeidheid heeft vele woorden. Moe, uitgeput, doodmoe. Geen enkel woord beschrijft het moe zijn als je je schildklier mist. Er zou een nieuw woord voor uitgevonden moeten worden. Het is geen vermoeidheid, die met een beetje goed slapen opgelost kan worden. Want je tankt nooit meer bij…..
  • Mijn hartslag werd met de dag trager, naarmate het schildklierhormoon in mijn lijf minder werd. En vervolgens iedere deel van de dag. Om uiteindelijk per uur minder te worden.

Met het uitschakelen van allerlei belangrijke organen is aan het gevoel,  dat je langzaam doodgaat niet meer te ontkomen. Een doodeng  gevoel…. Iets wat ik niemand toewens. Eén van mijn lotgenootjes “mag” morgen weer voor een slok… Ik benijd haar niet. Want wat zal ze zich inmiddels beroerd voelen… En dan komt de Thyrogen in beeld. Een soort van wondermiddel wat de TSH in mijn bloed zo hoog mogelijk maakt, zodat ze van alles kunnen testen.  Zonder dat ik met mijn medicijnen hoef te stoppen. Hoera! Dat scheelt al een symtoompje of wat…

En toch blijft het confronterend. Ik krijg dit onderzoek niet zomaar… Ik krijg het, omdat de kans op terugkeer van mijn schildklierkanker groot is. Mijn tumor was namelijk de helft van mijn complete schildklier. En ik had daarbij ook nog een uitzaaiing. Morgen krijg ik dus weer mijn eerste spuit. En heb ik ook een afspraak daarna voor mijn eigen bedrijf. Want dat wil ik hoe dan ook op poten krijgen. Hoe ik ook probeer mijn leven weer op te bouwen. De keiharde confrontatie met kanker blijft. Van een lotgenootje wat over ruim een uur euthanasie laat plegen… Van een oud maatje van me, die ik afgelopen vrijdag zag… Kaal van de chemo…. En het laat me tegelijkertijd de kracht zien, die ieder mens in zich heeft…. Om steeds weer op te staan en verder te gaan na de eerste schok. Want wat kunnen we als mens toch sterk zijn… Powerrr ereronde…

#power #kanjerkracht # powerereronde

6 gedachten over “Een goedje, dat Thyrogen heet…

  1. Het blijft bij je, maar je hebt al een grote stap gemaakt, lijkt me ook heel belangrijk dat je je dat realiseert als je nieuwe dingen onderneemt, hoop dat de angst zal verdwijnen, dat zal zeker bijdragen aan je zelfvertrouwen, liefs en groeten Jan

    Like

    1. Dank je wel, lieve Jan. Ik ben blij, dat ik weer stappen kan nemen om aan het werk te gaan met mijn eigen bedrijf. Ik denk, dat die angst altijd wel ergens op de achtergrond blijft sluimeren. Gelukkig niet meer dagelijks of zelfs wekelijks. Met onderzoeken als deze en een endocrinoloog, die zegt zoals het is, heb ik weer even slechte dagen. Maar ooit zal hopelijk dat zelfvertrouwen winnen van de angst 😊 Liefs, xxx

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s