Geplaatst in Borstkanker, Kanker

Ziekenhuis afspraak…

medical-563427_1280

Vorige week vrijdag viel er een brief in de bus van het Erasmus MC. Of ik me de dinsdag erop even wilde melden in het ziekenhuis. Bij de arts, die over de hormoonkuren ging. En aangezien ik daar al een jaar en 3 maanden geleden mee ben gestopt, ben ik maar even gaan bellen….

Het duurt even voordat er wordt opgenomen. Omdat ik al redelijk geïrriteerd ben van die brief, maakt dat wachten het niet beter… Als één van de dames opneemt, steek ik meteen van wal. Dat ik niet begrijp waarom ik een oproep krijg van een arts, die ik al in meer dan een jaar niet heb gesproken. Dat ik toch heel duidelijk ben geweest, dat ik niet meer aan een hormoonkuur ga beginnen. Dat ik eigenlijk die arts helemaal niet meer wil spreken…

Maar dat kan echt niet, volgens de dame aan de telefoon. De arts moet haar dossier gaan sluiten en moet daarom een laatste gesprek met mij voeren. Huh? Waarom dan? Ons laatste gesprek heeft 25 juli 2017 plaats gevonden. In dat gesprek heb ik duidelijk gemaakt, dat kwaliteit van leven voor mij heel belangrijk is. En dat dat hem niet gaat worden met Tamoxifen of Anastrazol. Veel te veel bijwerkingen voor een extra bijna 3% toevoeging, dat de kanker niet terug komt. Ruim een jaar Tamoxifen… Totdat ik niet meer kon lopen van de woonkamer naar de keuken. Zo’n pijn in mijn lijf… Dus in overleg met de hormoon verpleegkundige even 3 maanden gestopt met alles. Om te kijken of ik me beter zou gaan voelen zonder die zooi in mijn lijf. En ik knapte zienderogen op.

Maar goed, het terugkomen van de kanker wil je ook niet. Deze laatste arts kwam als vervangster van de hormoon verpleegkundige. En zij gaf aan, dat ik in ieder geval nog Anastrazol kon proberen. Omdat soms de bijwerkingen minder heftig zijn hierbij. Het beviel haar al niet, dat ik dát wilde overleggen met mijn oncologisch arts. Jammer voor haar, maar dat ging ik toch echt doen voordat ik ook maar iets ging slikken. Want eigenlijk schreeuwde alles in mijn lijf, dat het klaar moest zijn. Klaar met het gesleutel aan mijn lijf. Klaar met het jarenlang afzien. Klaar met de pijn.  Klaar met alle bijwerkingen van de medicijnen. Klaar met medicijnen slikken om de bijwerkingen tegen te gaan. Klaar met de angst op bloedproppen door de hormoonkuur. Klaar met de angst door de kans op baarmoederkanker door deze medicijnen.

Want dat is het meest bizarre van alles: om terugkeer van de borstkanker te voorkomen, moet je medicijnen slikken, die baarmoederkanker kunnen veroorzaken. Hoe bizar is dat…. Maar goed, na overleg met mijn oncologische arts ben ik aan de Anastrazol begonnen. En had ik uiteraard binnen heel korte tijd weer bijwerkingen, die met de dag verergerden. En toen deze hormoon arts mij belde na 3 maanden om te vragen hoe het ging, stond mijn besluit vast. Ik stopte ermee. Dit was het allemaal niet waard. Je dag en nacht beroerd voelen. Nee, klaar ermee. Ze wierp nog een “Oh mevrouw, hier schrik ik van” op. Maar dat drong niet meer tot me door. Ik wilde niet meer. Over. Punt. Uit.

Bleef nog het verhaal over, dat zij waarschijnlijk nog niet klaar was met mij.  Dus kreeg ik 1 jaar en 3 maanden na het laatste telefoontje die oproep. De afspraak afzeggen was volgens de dame aan de telefoon geen optie. Ze kon het wel omzetten in een telefonische afspraak, zei ze. Afgelopen dinsdag had dat moeten plaatsvinden. Dus heb ik de hele middag mijn telefoon vrijgehouden. En ben ik maar geen boodschappen gaan doen. Want zo’n gesprek over mijn borstkanker en hormoonkuren midden in de supermarkt is ook zoiets… Helaas… Wie er ook belde: niet de arts met wie ik een afspraak had.

De volgende dag keek ik in mijn dossier. Naïef dacht ik nog, dat ik me misschien in de datum had vergist. En daar stond het: telefonische afspraak. Tot mijn grote ergernis stond er ook bij, dat ze me gebeld had. Waaaat??? De stoom ontsnapte even uit mijn oren. Volkomen respectloos dit. En na een uurtje of wat me te hebben geïrriteerd, heb ik haar gemaild. Het was niet echt een vriendelijke mail, maar ik was ook daar klaar mee. Als je een afspraak maakt, kom hem dan na! Ik ben heel benieuwd hoe ze zich uit deze situatie gaat redden…

Ik hou jullie op de hoogte hoe dit spannende verhaal gaat aflopen. En mocht je het je afvragen: nee, die hormoonkuur komt er bij mij nooit meer in…

Het vervolg vind je hier…

8 gedachten over “Ziekenhuis afspraak…

    1. Ik ben blij, dat jij geen bijwerkingen hebt, Trees. Bij mij werden ze helaas steeds extremer… En ik vind dat ook, maar ik ben bang, dat deze arts dat niet helemaal begrijpt… Komt vast goed 😉😘😘

      Like

  1. Zucht….pfffg…..tsssss….aaarrgghh. Tjonge…wat een verhaal. Maar zoals je weet ben ook ik gestopt met de hormoontherapie. Was niet te doen. En dat is nog zacht uitgedrukt!! En dat je dan kiest voor kwaliteit van leven lijkt mij niet meer dan logisch. ( vinden wij )
    Tot op de dag van vandaag heb ik geen spijt van mijn beslissing. Ik loop geen marathons maar ik voel mij lichamelijk wel stukken beter.
    En moet jij eens kijken wat jij ondertussen al weer hebt kunnen presteren! KANJER

    Like

    1. Zachtjes uitgedrukt niet te d o en, helemaal met je eens. Jammergenoeg zei iemand in die tijd tegen me, dat “we” allemaal last hebben van slecht slapen door opvliegers enzo. Was de leeftijd. Gelukkig heeft zij nooit borstkanker gehad, want dat gun ik niemand. Maar ik vond het echt een bagger opmerking destijds. En ook ik heb er absoluut geen moment spijt van gehad, dat ik ben gestopt. Inmiddels ben ik inderdaad een stuk verder. Al valt het ook nu nog niet mee om constant tegen mijn grenzen te moeten lopen… In ieder geval is het beter dan mét die hormoonkuren… Knuffels xxx

      Like

      1. Precies Angélika.
        Het blijft Lastig en het blijft zo oneerlijk om niet te veel dingen op een dag te kunnen plannen. Maar het is niet te vergelijken hoe het was met. En ging het maar alleen om opvliegers…..
        Maar ik ben vreselijk trots op hoe wij het doen!
        Tjakkaaa! 😁😁😁
        XXX Karin

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s