Geplaatst in Bijzondere dagen, Familie

December blues….

christmas-3864552_1280December… Een maand om rekening mee te houden. Een maand van drukte, maar ook van stilte. Een maand van gezelschap, maar ook van eenzaamheid….

De maand december is altijd één van mijn favoriete maanden geweest. De magie. De lichtjes. Een geurende kerstboom. Toen mijn Sem geboren werd, was de Sinterklaas een leuk iets. De bijzondere avonturen en verhalen van de stoomboot en de Zwarte Pieten maakten die periode heel leuk. Ik verzon zelf een speurtocht op zoek naar cadeautjes met verhalen voor hem. Wat had dat toch altijd een vrolijke, heerlijke lading en energie. Daarna mijn hele huis versieren voor de kerst. Niks sloeg ik over. Oké, misschien de WC… Maar verder hingen overal lichtjes en versieringen. Zowel binnen als buiten. Glitters en lichtjes, ik werd er zo blij van…

En toen overleed mijn vader. En december verloor zijn magie. De periode met Sinterklaas was nog leuk, zolang Sem (en ik ook) helemaal in het verhaal zat. Daarna is het jarenlang met heel veel moeite geweest, dat ik de kerstboom weer neer zette. Ik haalde altijd met mijn vader samen mijn kerstboom. Ieder jaar riep mijn vader weer, dat hij veel te groot was. Ieder jaar weer riep ik, dat hij echt wel ging passen. Wat een mega lol hebben we daar altijd over gehad. Want natuurlijk had mijn vader altijd gelijk. Terwijl we de kerstboom mijn huisje in sleurden,  kreeg ik altijd al dat vermoeden. Als hij dan niet rechtop in mijn kamer kon staan en mijn vader met een grijns en een zucht weer een zaag ging halen, waren we weer waar we ieder jaar waren…. Kerstboom te hoog… Paps had gelijk. Lachend deed hij zijn zaagwerk. Ieder jaar weer. Lachend vertelde ik ieder jaar weer dat hij gelijk had. Dat was mijn taak in dit verhaal…

En toen was hij er plotseling niet meer. En moest ik mijn kerstboom zelf halen. Dat werden dus bomen met kluit. Want van dat zagen had ik niet zoveel kaas gegeten. Het rook heerlijk naar kerst. Maar de traditie van samen met mijn vader was er niet meer. Het werd een soort opgave om er eentje te halen. Samen met Sem. Die ook, in navolging van zijn moeder, altijd te grote bomen uitzocht… We hebben een kunstboom nu. En ik mis nog steeds de geur van Kerst. Want Kerst ruikt naar dennengeuren. Naar kaneel en sinaasappels met steranijs. Naar kaarsvet. Van heel veel lichtjes. Inmiddels heb ik besloten om volgend jaar weer een echte boom te gaan halen. Want ik wil een stukje van dat kerstgevoel terug…

En misschien moet ik, samen met Sem, een te grote boom halen. Zodat we samen, met mijn vader in gedachten,  kunnen zagen. De geur van vers hout inademen. Of nee, eerst naar binnen sleuren om te constateren, dat hij te hoog is. Dan lachend de zaag halen… Hopelijk helpt paps het dan een beetje aansturen vanaf boven. Want dat zagen wordt toch echt wel een dingetje.

Ik wens jullie allemaal hele fijne Kerstdagen. Met mooie herinneringen of herinneringen om te maken… Snuif geuren op van de Kerst. Wees stil om in gedachten even bij hen te zijn, die we hier zo missen. Maar vergeet niet ook te genieten van de mensen, die je nog wel om je heen hebt…

 

4 gedachten over “December blues….

  1. Mooi! Angelika!

    Zodra je iemand zo dierbaar verliest… wordt kerst nooit meer wat het was…
    Maar maak er toch het beste van met elkaar!
    Fijne dagen.

    Liefs Monique

    Like

  2. Reflectie, kan me goed voorstellen dat jij je vader mist, doen wij ook, dat krijgt net zo’n plek als de grote kerstboom, een mooie verbinding die mooie en verdrietige zaken bij elkaar houdt, nogmaals fijne dagen, met of zonder kluit, geniet samen met Sem

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s