Geplaatst in Algemeen

Op tijd….

hourglass-2912968_1280Tijd is iets raars…. Tijd is iets betrekkelijks. Eigenlijk bestaat tijd niet.  Uitgevonden door ons, mensen. Ik kan niet zoveel met tijd. In tegenstelling tot de hekel, die ik aan de klok heb, heb ik een kind, die altijd netjes op tijd is.

Van wie hij het heeft, weet ik niet. Maar Sem is altijd op tijd. Uiteraard heb ik hem van jongs af aan geleerd, dat als je een afspraak maakt, dat je je er ook aan moet houden. Afspraak is afspraak. Ik kom mijn afspraken na, maar met een kleine marge in tijd. Eén van mijn vriendinnen heeft haar leven gebeterd. Vroeger kon ze rustig een uurtje of wat te laat komen. Op het moment, dat ik me daar eindelijk bij neer had gelegd en een gigantische marge had ingecalculeerd, stond ze opeens stipt op tijd op de stoep. En daar raak ik dan van in de war… Want wat moet je daarmee?

Een andere vriendin is nog veel erger. Die zegt rustig, dat ze er “zo” aankomt als het nog ochtend is. Om vervolgens loop middag te verschijnen. Het is, dat ik zoveel van haar hou… Stiekem moet ik er ook wel om lachen. Want ik kan voordat ze komt nog boodschappen doen, mijn administratie afwerken, mijn huis schoonmaken, de auto wassen en nog veel meer. Als zij ooit echt op tijd gaat komen, dan weet ik niet hoe ik dat moet doen…

Eigenlijk vind ook het ook best dapper. Ik kom wel eens te laat, maar mijn marges zijn een stuk kleiner… Uiteraard weet ze, dat ik niet gevaarlijk ga worden als ze uren later aan komt sloffen… Maar dan nog… Wij laatkomers hebben allemaal een hekel aan in het stramien lopen. Als iets móet, geeft het bij voorbaat al het gevoel van “hakken in het zand”.

We zijn ook allemaal een tikkie dromers, denk ik. Snel afgeleid vooral. Want voordat we weggaan, moet er nog van alles: kopjes in de vaatwasser,  boodschappentas mee voor onderweg, deuren nog op slot. Oh nee, er wil nog een kat naar binnen, even opendoen. En oh, er wil er weer één naar buiten. Hé,  kijk nou, daar is die folder dus waar ik eerder deze week naar liep te zoeken…  Even kijken naar de aanbiedingen.  Koffiezet apparaat uit. Radio uit. Zitten de deuren nou op slot? Dat dus. Van alles te doen en totaal geen overzicht meer… En dus te laat…

We doen het ook echt niet expres. We gaan niet zitten wachten, zo van: nog even blijven zitten, want anders kom ik op tijd… Het loopt gewoon altijd net even anders dan gedacht. Zijn we daardoor vervelende lui? Nee, niet echt. Hooguit een tikkie irritant. Gelukkig heb ik ook vriendinnen, die altijd op tijd zijn. Ik had er niet aan moeten denken, dat ik de afgelopen jaren te laat was gekomen in ziekenhuizen enzo. Toch een tikkie lullig als er operatie teams op je staan te wachten. Alhoewel… dat zijn de afspraken waar ik eigenlijk wel altijd op tijd kom. (Waarschijnlijk ook door die trouwe vriendinnen, die me weg moesten brengen)

Maar terug naar de kern van dit verhaal: mijn kind komt altijd op tijd. Hij wordt ook echt nerveus als het ontbijt te laat klaar is als hij bijvoorbeeld naar de gym moet lopen. Als ik dan zeg, dat het niet zo erg is om 1 minuut later te komen, zijn de poppen aan het dansen. Want dat kan echt niet. Dus mocht je met ons afspreken en je moet nog van alles doen, maar daar kom je niet aan toe, omdat wij helemaal op tijd zijn: het is niet mijn schuld…

 

4 gedachten over “Op tijd….

  1. Ha ha. Familietrekje misschien. Diana is altijd te laat. En wat heb in ervan geleerd. Ik spreek met haar gewoon een kwartier eerder af dan ik daadwerkelijk wil. Zo kan zij te laat komen en ben ik er op mijn ingecalculeerde tijd.🤣

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s