Geplaatst in Eten en drinken

Pannenkoeken en Monchou taart

20190120_115022_0000

Gisterenavond besloot ik om weer eens pannenkoeken te bakken. Voornamelijk om Sem te verrassen. Want ik ben niet zo’n fan… Maar met spek vind ik ze wel lekker, dus stuur ik zoonlief even op pad voor wat kleine boodschappen. En daar ging al het een en ander mis….

In een vorig leven, toen ik nog getrouwd was, wilde mijn schoonmoeder nooit pannenkoeken bij ons eten. Want zij hield van flensjes, zei ze. En dat hele dunne van die flensjes kreeg ik nooit voor elkaar. Hoeveel ik ook oefende. Totdat we het allebei maar op hebben gegeven. Ik had andere (kook)talenten. Overigens een schoonmoeder uit duizenden. Ik zou niet met Patty Brard en haar naar een tropisch eiland hoeven. Ik was blij met haar. En zij ook wel met mij, geloof ik.

Maar goed, gisteren ging ik ze dus maar weer eens bakken. Die dikke…. Aangezien ik ook al weken zit te snakken naar Monchou taart, besloot ik die tegelijkertijd te maken.  Kon best, dacht ik. Ging niet helemaal goed, bleek later… Sem ging op pad voor melk, ontbijtspek en, heel belangrijk voor mijn taart, verse slagroom. Met de nadruk op vers…. Ik drukte hem op zijn hart om niet zo’n bus spuitroom mee te nemen. Maar v l o e i b a r e slagroom. Dus als ze geen vers hebben, even vragen waar de houdbare slagroom staat. . Ik drukte het echt op zijn hart.

Waarschijnlijk had ik die spuitbus gewoon niet moeten noemen. Want het woord “geen” had hij blijkbaar niet gehoord… En dus komt hij thuis met geklopte slagroom. Ik werd er een tikkie droevig van. Want nu zou ik dus nog steeds geen taart kunnen maken. Ik besloot het er gewoon toch maar op te wagen. En dus smelt ik de boter voor de taart, terwijl ik ondertussen begin aan de gewone pannenkoeken.

De bodem is gelegd, Monchou glad gemixt. Dan moet er water bij… Maar wat blijft dat dun. Was dat altijd zo? Ik heb die taart al zo lang niet meer gemaakt, dat ik het niet weet. Ondertussen flip ik pannenkoek na pannenkoek in de pan…. Oké, daar gaat hij dan. Op hoop van zegen…. Ik spuit de hele bus leeg in het mengsel van Monchou en water. En terwijl ik het er doorheen spatel, lijkt het goed te gaan. Alleen blijft het een beetje dun. Het zal nog wel moeten opstijven in de koelkast, denk ik. Dus pak ik het bakblik op (wat ook al niet goed sloot op de één of andere manier) en schuif het de koelkast in.

Althans… dat wil ik doen, als ik in mijn ooghoek plotseling een zakje achter me zie liggen… Taartmix staat erop. Neeeee…. Met een zucht zet ik alles op de aanrecht. Ik spatel het bakblik leeg in een bord. Meng de taartmix erdoor. En dan gebeurt het wonder, wat daarvoor maar niet wilde lukken: de mix maakt het dikker. Helemaal blij ben ik weer. En terwijl ik de spek in de pan laat glijden voor de laatste pannenkoeken, gaat de taart eindelijk de koelkast in.

Gisterenavond al stiekem geproefd. Jammie…. Vanmorgen een stuk bij de koffie. En ik kan je vertellen: ondanks alle gekke tegenslagen is hij heerlijk. Dus mocht je trek hebben in een stukje taart… Je bent van harte welkom!

4 gedachten over “Pannenkoeken en Monchou taart

  1. Nou moe, best wel lekker die Monchou, gaaf dat het allemaal gelukt is, misschien wordt Sem psycholoog, en heeft hij zijn moeder een uitdaging in de bus gedaan, mooi weekend

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s