Geplaatst in Familie

Voor en na… Een verhaal over een mattenklopper en een gewond beertje…

De datum: 10 augustus 2011. Sem, bijna 4 jaar, en ik zitten in onze nieuwe tuin. Als de sleutel in het slot van de voordeur klinkt, weten zijn kleine beentjes niet hoe snel ze daarheen moeten rennen. Want dat geluid  betekent meestal, dat zijn allergrootste vriend ter wereld even langs komt…

Stralend stort hij zich in de armen van zijn opa. En die man met die grote snor straalt al net zo hard… Ik heb zelden zo’n speciale en bijzondere band gezien tussen twee mensen. Als ze elkaar zagen, ging het licht aan, zei ik altijd. Ze straalden allebei zo, dat de wereld een beetje lichter en mooier was als zij bij elkaar waren. Mijn vader maakte er een gewoonte van om Sem bijna iedere avond even te bellen. Ook al brabbelde hij wat af, wat nauwelijks te verstaan was, mijn vader vond het prachtig.

Die middag van de 10e augustus kwam mijn vader even langs waaien. Gewapend met een mattenklopper, waar een verhaal aan vast zat. Want waar kon je nog zoiets kopen? Hij had stad en land afgezocht voor mijn moeder voor dat ding. En uiteindelijk gevonden bij een winkel bij ons in het dorp, die allerlei lang vergeten spulletjes verkoopt. Over de prijs was hij nog steeds van slag. Want wat was dat ding mega duur! Maar goed, hij had er eentje, dus hij ging daarna mijn moeder blij maken, zei hij.

Onder het genot van een kopje koffie (of thee, dat herinner ik me niet meer) ging het gesprek van zoonlief en vaderlief over de gewonde beer van Sem. Onder de pleisters zat hij…. Niet leuk voor beer. Aangezien beer ter plekke beter werd verklaard door Sem, ging opa aan de slag om alle pleisters te verwijderen. En die zaten me toch vast…. Met een hoop gehannes kwamen de plakkers uiteindelijk los. Beer was weer hersteld. En opa ging op huis aan, gewapend met zijn nieuwe aanwinst.

Wat we niet wisten, terwijl we hem knuffelden bij het afscheid nemen, was dat we hem nooit meer zouden zien. Dat dat ons laatste moment samen was. Althans in levende lijve. De volgende ochtend zou ik aan zijn ziekenhuisbed staan. Waar de apparatuur omheen allemaal was uitgezet. De oerkreet, die diep vanuit mijn binnenste kwam, was een wanhoopskreet. Een kreet van ongeloof… Ik wilde, dat ze de apparatuur weer aan zouden zetten. Mijn vader tot leven zouden wekken… Maar hij was net daarvoor overleden. En er was niets meer wat ze voor ons konden doen.

Dat was het moment dat “nooit meer” en “voor en na” in ons leven kwamen. Nooit meer deed heel veel pijn. En bij ieder mailtje, berichtje of wat dan ook, was er altijd weer die gedachte, dat mijn vader toen nog leefde. Of dat mijn vader toen net overleden was. Iedereen heeft zijn “nooit meers” en die gaan ook nooit meer over. En iedereen heeft zijn “voor en na’s”. Die laatste slijten wat met de tijd. En soms komt er opeens een herinnering langs. Zo eentje, waarbij de tranen van die herinnering over je wangen rollen. Vaderdag is er zo eentje… Want ook dat is een “nooit meer….”

En uiteindelijk blijft er ook een altijd. Want, lieve paps, we zullen altijd van je blijven houden. En je ook altijd blijven missen. Je zult altijd in ons hart blijven. Tot ooit, lieve paps. Untill we meet again ❤

2 gedachten over “Voor en na… Een verhaal over een mattenklopper en een gewond beertje…

  1. Kippenvel meis. Wat is het toch vreselijk om ze te moeten missen. Het laatste contact staat zo in je herinnering gegroefd dat de laatste herinnering altijd blijft. De laatste herinnering met Sem is gelukkig een hele mooie aan je vader. Want een beer losmaken van zijn pleisters is toch wel heel mooi. Deze dagen blijven pijnlijk en zullen nooit meer de dimensie hebben van “voor”. Xxxx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s