Geplaatst in Algemeen

Om je vingers bij op te eten…

20191002_174602

Gisterenavond liet ze zich ontvallen, dat ze bami had gemaakt. Dat klonk al lekker, maar toen ze het woord Rendang liet vallen,  liep het water in mijn mond… En dus beloofde ze, dat ik de volgende dag wat zou krijgen van die heerlijke maaltijd.

Vanmorgen stond haar man aan de deur met een tasje met 2 plastic bakjes. Ik moest naar de fysio, dus ik heb het direct de koelkast ingeschoven. Het plan was om vandaag gebakken aardappeltjes met sla te eten. Jammergenoeg had de Lidl geen rucola sla meer. Overigens werd me daar verteld, dat ze gingen verhuizen. De Lidl hè… Nou word ik heel blij van deze supermarkt om de hoek, dus ik was nogal geschokt toen ik het hoorde. Eerlijk gezegd vond ik de “Fijne dag verder” van de cassière ook niet meer zo leuk opeens. Want mijn dag was door die mededeling toch een beetje om zeep geholpen. Blijkbaar gaat het pas begin volgend jaar plaatsvinden, maar toch…

Afijn, terug naar de Rendang met bami. Hij stond dus in de koelkast, te wachten voor morgen… Maar dat plan was voordat bleek, dat de Lidl mijn sla niet had. En voordat ik de verleiding niet meer kon weerstaan om er éven aan te ruiken. Fout natuurlijk. Want die geur…. zo heerlijk. Hij dreef langzaam mijn neus binnen,  richting mijn smaakpapillen. Het water weer in mijn mond. Dus besloot ik acuut, dat ik niet meer kon wachten tot morgen. Ik ga dit vanavond eten. Ik ga er uitgebreid van genieten. Zoooo ongelofelijk van genieten.  Want wat ruikt dit heerlijk. Wat ziet dit er heerlijk uit.

Nou moet ik ook eerlijk zeggen, dat de dame, die dit voor me heeft gemaakt,  zo ongelofelijk lekker kan koken. Zo lekker, dat in de periode, jaren geleden, toen echt niets me smaakte, ik altijd weer blij werd als zij voor me kookte. Hoe ze het allemaal doet, weet ik niet. Dat ze het met alle liefde doet,  weet ik wel. En dat ze die liefde rijkelijk over haar gerechten uitspreidt, weet ik ook. Want terwijl ik vanavond in de pannen stond te roeren om alles op te warmen,  dacht ik opeens: “Ze zorgt,dat het eten een ziel krijgt.” De geur stijgt op en maakt, dat ik heel veel trek krijg. Ik ben dan ook blij als we eindelijk aan tafel kunnen…

Mijn moeder zou zeggen: “Alsof er een engeltje over je tong piest.” Bij de eerste hap moet ik er gewoon van zuchten. Zo lekker is het. Lang geleden, dat ik Rendang heb gegeten. En eigenlijk nog nooit zo lekker als zij hem maakt…Wat kokos met pinda’s erbij. Wat gebakken uitjes. Ik heb genoten! Voor het eerst in tijden weer eens met heel veel smaak gegeten. Misschien moet ze haar huiskamer restaurant maar weer eens gaan openen. Ik kom graag regelmatig eten dan. Lieve Marjan, dank je wel voor het feestje op mijn bord vanavond. Wat kan jij er toch altijd iets bijzonders van maken. Petje af voor jouw kookkunsten…

 

2 gedachten over “Om je vingers bij op te eten…

  1. Ha ha, een familie uitdrukking, als een engeltje wat over je tong piest. Ook mijn moeder noemde dat zo als iets zo lekker smaakte. En ook ik noem eten zo, als het water in je de mond stroomt en je zo geniet van de smaak van het eten wat extra lekker is op dat moment.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s