Geplaatst in Corona

En dan knapt er iets…

feather-2571777_1280

Het gaat me niet in de koude kleren zitten dat virus. Op de één of andere manier kruipt het langzaam onder mijn huid. De onwerkelijkheidheid begint steeds minder onwerkelijk te worden. De gevolgen van dit Covid-19 beginnen steeds meer voelbaar te worden. En ik ben moe… Zo ongelofelijk moe… Het heeft zich opgestapeld. Totdat het water tot mijn lippen stond en er iets knapte vanavond.

Buiten is het stil. Op straat is nauwelijks verkeer. Op de parkeerplaats voor ons huis staan veel meer auto’s dan normaal. Veel mensen werken thuis, denk ik. Ik probeer nog hier en daar wat leuke dingen op te gooien voor mijn bedrijf, maar ik ben zo moe. Sem thuis vanaf maandag. Zwaar gefrustreerd en boos, dat alles opeens weer anders moet, terwijl hij net zijn draai heeft gevonden op school. De digitale wegen voor huiswerk en online lessen werken niet. Heel Nederland krijgt les op afstand, dus gek is het niet.

Maar het leidt tot boosheid en tranen. En de spanning loopt steeds verder op. Ik probeer met man en macht dingen te sussen, te helpen waar het kan. Maar ik voel ook mijn incasseringsvermogen dalen. Ik probeer te werken, maar kan me totaal niet concentreren door alle ongebruikelijke geluiden om me heen. Ik voel mezelf overprikkeld raken. Onze regelmaat ligt op z’n kont. Waar we de week redelijk optimistisch begonnen, wordt nu wel duidelijk dat het niet zo simpel gaat worden allemaal, zo constant op elkaars lip.

Gisteren belde het ziekenhuis weer een afspraak af. Plastisch chirurg. Ik hoopte nog op een telefonische afspraak, maar ook dat is niet mogelijk. Ik word op een wachtlijst geplaatst voor als het weer mogelijk is. Eventueel mag ik een mail sturen met vragen. Ik heb het nog niet gedaan… Vorige week was ik in het ziekenhuis voor een fietstest. Die ging niet door. En er werd heel vaag gedaan over de reden. Later bleek waarom. In de kamer waar ik had moeten fietsen was iemand geweest met Corona verschijnselen. Logisch dus, dat ze me weer weg hebben gestuurd. Maar ook heel vervelend, dat ik nog steeds niks weet.

Volgende week moet ik ook naar mijn oncologisch arts. Waarschijnlijk zal ook dit niet doorgaan. Ondertussen begint het steeds meer tot me door te dringen, dat dit nog wel even gaat duren. En dat alle klachten, die ik heb, dus voorlopig nog steeds iets is waar ik mee moet leven. Vanavond, terwijl ik stond te koken, belde de longarts. Voorlopig sta ik daar ook op de wachtlijst. Ik heb een uitgebreid gesprek met haar. Naast mijn COPD heb ik kenmerken van Astma, zijn mijn allergieën heel hoog voor o.a. hooikoortsklachten en omdat de puffer niet echt helpt, vraag ik of er een tijdelijke oplossing is voor mijn benauwdheid. Die is er niet, volgens haar behalve een puffer met ontstekingsremmers. Maar omdat ik door mijn ontbrekende schildklier ook daar weer meer last van kan krijgen, besluiten we daar nog even mee te wachten.

Ze vermoedt toch ook iets met mijn hart. Oplossing: naar de cardioloog. Maar helaas, ook die werkt niet… En vanavond werd het me opeens zo ongelofelijk duidelijk wat een gigantische impact dit Corona virus heeft op ons en de wereld om ons heen. Ik sta met mijn rug tegen de muur. Heb het iedere dag meer benauwd, heb een reconstructie, die al 1 1/2 jaar pijn doet en steeds meer pijn gaat doen. Ik zou een petscan moeten krijgen bij de oncoloog. Maar dat gaat allemaal niet… En ik voel me zo machteloos op dit moment. Als Sem dan ook dwars gaat doen over een gewone regel hier in huis, knapt er iets in me en stromen de tranen over mijn wangen. Het vliegt me aan alle kanten aan.

In de loop van de avond blijven de tranen komen, voel ik de spanning uit mijn lijf glijden en krijg ik hoofdpijn. Ik ga zo mijn bed in. Morgen weer een dag. En hopelijk weer redelijk gezond op. Vandaag werd het me even te veel. Morgen weer schouders eronder en gaan. Zorg goed voor jezelf en voor elkaar, lieve allemaal. En een traantje hier en daar haalt de druk van de ketel. Dus laat maar komen die tranen. En uiteindelijk komt het echt wel weer goed!

6 gedachten over “En dan knapt er iets…

  1. Het is een heel herkenbaar verhaal, ik denk dat veel, gebaseerd op angst, leidt tot nog meer onzekerheid. Neem gas terug en vraag Sem of hij rekening met je houdt, dan doe jij dat met hem. Wat betreft de asthma copd medicatie; ik heb Trimbow en dat helpt, maar goed jouw arts kan beter beoordelen of dat voor jou werkt. Begrijp niet helemaal waarom er geen bel afspraken kunnen; mijn longarts belde ook ipv de poliklinische afspraak. Misschien kost dit in Rotterdam meer tijd, anders zelf bellen, maar probeer ook je rust te nemen, misschien nog veel belangrijker, naast goed eten drinken, hou je haaks, 020

    Liked by 1 persoon

    1. Lieve 020,

      Ik ga eens vragen voor die Trimbow. Is dat een buffer ook? Longarts belde netjes, hoor. En vanmorgen werd ik gebeld, dat ook mijn oncologisch arts mij volgende week gast bellen. Alleen die plastisch chirurg heeft volgens mij een giga hekel aan bellen (had hij destijds al), maar via bellen of mail kan hij me toch niet verder helpen. Dus ik wacht dat maar even af…

      Dank je wel, lieve Jan. Stay safe ! 😘
      Liefs, 010

      Like

  2. Lieve schat het is zo onwerkelijk het leven dat we met elkaar moeten leiden nu (lijden) en wanneer je je dan al niet lekker in je vel voelt komt het dubbel zo hard binnen.
    Voor vanavond is het even goed, morgen weer een nieuwe dag. En wat je zelf al schrijft. Die tranen halen de druk van de ketel. Laat ze maar vloeien. Dikke knuffel 🥰 💋

    Liked by 1 persoon

  3. Ja, het is echt zo bizar allemaal. Net alsof we met z’n allen in een slechte B film terecht zijn gekomen… Inmiddels gaat het gelukkig weer wat beter, hoor 😊 Dikke knuffels terug, lieverd. Be safe! 😘

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s