Geplaatst in Geen categorie

Soms is het niet zo moeilijk als het lijkt…. 😉

img1489848155951

Aangezien ik mijn frutsels vrijdagblog heb gemist, even een kleine impressie van wat dingetjes van de afgelopen tijd…

Ik ben ervan overtuigd, dat als je goed kijkt, er met een kleurtje of nieuw stofje al snel iets leuks te maken is. Als de basis stevig is, staat niks je creativiteit meer in de weg 😉

En soms, zoals met de engeltjes, is het heel leuk om eens wat nieuws te proberen. Vaak kom ik ideeën tegen op bijvoorbeeld Pinterest en geef er vervolgens mijn eigen draai aan. Omdat ik toevallig net dat stofje wél in huis heb. Of omdat die steentjes er zo leuk bij staan (en ook nog een bijzondere betekenis hebben 😊)

En vaak kom ik ook iets tegen en heb ik daar meteen een beeld bij wat ik ermee wil gaan doen. Zoals met die schoen. Ik wist meteen, dat dat een krijtbord moest gaan worden. En dan is er een vriendin, die even langs komt, terwijl ik bezig ben. En zij verzint dan weer, dat die schoen zo leuk is om cadeau te doen bij haar fashion cheque… Zo borrelen de ideetjes af en toe flink op. En is ook die vrijdag voor mij zo’n beetje heilig wat betreft struinen naar nieuwe spulletjes. Die dag probeer ik echt vrij te houden als relaxdag voor mezelf…

En soms neem ik ook wel eens wat mee, waarvan ik vaag iets in mijn achterhoofd heb hangen. Ik had er iets leuks mee gezien, maar weet niet precies meer wat. En dan is het keuzes maken: meenemen, in de hoop, dat het boven komt drijven wat ik ermee wil of toch maar laten staan? En dan thuis komen met kleine schatten voor heel weinig geld. Heerlijk! De afgelopen tijd laad ik mijn auto maar weer vol om juist eens wat op te ruimen. Want zonder overzicht begin je tenslotte ook niet zoveel…

Geplaatst in Geen categorie

De dag in etappes….

FB_IMG_1488527171700

Vandaag is het een dag van etappes. Een dag, waarvan alle handelingen een uitdaging zijn. Het is kwart over 10 als ik dit schrijf en joepie: de vaatwasser is leeg. In 3 etappes, dat dan weer wel. Met 2 bakken koffie tussendoor…

Er zijn van die dagen, dat het allemaal niet zo wil lukken. Dat ik 2 stappen terug moet doen, na 1 stap vooruit. Afgelopen weekend was het heel druk en gezellig met vriendinnen. Heerlijk, ik kwam er helemaal van bij. Alleen word ik dan een paar dagen later weer terug gefloten door mijn lijf…. Het zou trouwens ook zomaar kunnen, dat de antibiotica ermee te maken heeft. Dat spul en ik werken niet zo goed samen. Ik ben er ook nooit al te enthousiast over als het me wordt voorgeschreven. En ik probeer er dus ook altijd onderuit te komen. Helaas zijn er momenten, dat het verstandiger is om het te slikken, dan om het te weigeren.

Met een flinke ontsteking onder mijn kies en het vooruitzicht om volgende week mijn kies bij de kaakchirurg te laten trekken, is het waarschijnlijk verstandig. Ik ben er nog steeds niet uit. Ik heb gewoon een hekel aan medicijnen, die behalve de slechte dingen in je lijf, ook de goede dingen in je lijf afbreken… Dat is één van de redenen waarom ik ook chemo heb geweigerd. Laten we voorop stellen, dat ik in de “luxe” positie zat, dat het preventief ingezet zou gaan worden. Ik had geen uitzaaiingen en was geen groot risico, dat het terug zou komen. Veel van mijn lotgenootjes hebben helaas die keus niet… En ik neem mijn petje voor ze af!

Voorlopig heb ik nog een aantal dagen te gaan. Hopelijk is dit gewoon een “ik ben even moe” dag. En anders ga ik er morgen weer in etappes tegenaan 😊 Want hé, uitdagingen zijn er om aan te gaan in je leven. Dus hop, hop, nog even stofzuigen zometeen. En hopelijk ook nog even strijken. Want ook dat moet gebeuren. Het gaat vast goed komen vandaag. En zo niet, dan is er morgen weer een dag…..

Geplaatst in Geen categorie

Wat wil je later worden, mam?

FB_IMG_1488957176071

“Wat wil jij eigenlijk later worden, mam?”, vraagt mijn zoontje een tijdje geleden…. “Uuuuh, op dit moment weet ik het even niet. Eerst maar even beter worden, lieverd…”, antwoord ik. Maar die vraag zet me wel aan het denken….

Want wat wil ik nu eigenlijk worden? Jaren geleden lag het allemaal zo voor de hand. Na school rolde ik de logistiek in, waar ik alle diploma’s voor haalde, die er maar te halen waren. In mijn avonduren. Wel 20 jaar lang heb ik er gewerkt. Altijd 24/7 beschikbaar zijn. Een telefoontje of 6 tegelijk aan mijn oor. Altijd strak gespannen, om direct oplossingen te zoeken als er iets verkeerd dreigde te gaan. Flexibel, jawel…. Een 9 tot 5 mentaliteit? Absoluut niet…. Stressbestendig? Dat zeker! En geloof mij: wat ik toen was, ben ik al heel lang niet meer… Dus werken in de logistiek zit er niet meer in.

De laatste jaren in de logistiek, zet ik daarnaast mijn eigen praktijk op. Van de commerciële kant van de logistiek begin ik meer dan genoeg te krijgen. In mijn praktijk coach ik mensen, laat ze ontspannen met stoelmassages en magnetiseren. En geef ik workshops en cursussen. Uiteindelijk besluit ik helemaal met de logistiek te stoppen om me op mijn praktijk te kunnen concentreren. Die praktijk groeit ieder jaar een beetje meer. En ik groei ieder jaar een beetje mee 😊 Heerlijk vind ik het om mensen een steuntje in de rug te kunnen geven. Of simpelweg te laten ontspannen.

Om af en toe de boel de boel te kunnen laten, komt er ook een lieve vrouw bij mij. Één keer in de zoveel tijd. Haar kinderen komen op de kinderworkshops, die ik geef. Op een dag vraagt ze mij of ik één van haar kinderen kan helpen. Die zit niet lekker in haar vel. Ik antwoord, dat ik daar de opleiding niet voor heb. Zij antwoordt, dat ik wel het juiste gevoel ervoor heb…. Ze heeft lang aan moeten dringen, want het grenzeloze geloof wat zij in mij heeft, heb ik nog niet in mezelf. Uiteindelijk geef ik toe en ga aan de slag met haar dochter. Met een prachtig resultaat, want dit meisje zit na een tijdje weer veel beter in haar vel.

Tijd om het roer om te gooien. Of eigenlijk mijn coaching kennis uit te breiden…. Mijn praktijk heb ik jammergenoeg al een tijdje terug moeten beëindigen…. Ik ga een opleiding HBO Kindercoach volgen. En tegelijkertijd een opleiding Medische Basiskennis (want dat is een verzekeringsdingetje…) Op mijn 46e rond ik mijn opleiding Kindercoach af met een prachtig diploma 😊 En mag ik stage komen lopen bij een basisschool. Beter kan mijn nieuwe start niet beginnen… Ik ga er met volle moed en heel veel zin tegenaan!

Geplaatst in Geen categorie

Een nieuwe kans en liefde op het eerste gezicht

Afbeeldingsresultaat voor hart

Oké, eerlijk is eerlijk: ik geef het toe! Ik kan niet langs een tweedehands winkel lopen zonder even te snuffelen daarbinnen… Alles krijgt bij mij een tweede kans en soms is het liefde op het eerste gezicht, zoals vorige week…

Lees verder “Een nieuwe kans en liefde op het eerste gezicht”